Iako nastanak prvih oblika povezivanja i udruživanja privrednika nije istorijski tačno utvrđen, smatra se da su asocijacije privrede stare koliko i ekonomija. Razvojni put komora sličan je u većini zemalja, u početku one se osnivaju u većim gradovima i ekonomskim centrima, a mnogo kasnije komore ili njihovi savezi osnivaju se na nivou nacionalnih država.

Domaće zanatlije shvataju nužnost međusobnog povezivanja i udruživanja i 1900. godine osnivaju u Sarajevu Obrtničko društvo sa 100 članova, a u Banjaluci 1902. godine, Obrtničko društvo sa 120 članova, a slična društva osnivaju se i u drugim gradovima BiH. U to vrijeme osnivaju se i podružnice strukovnih udruženja drvodjelskih i kožarsko-prerađivačkih radnika, a ovi prvi oblici interesnog organizovanja doprinijeli su afirmaciji nekih domaćih proizvoda, te na tadašnjim sajmovima u Beču i Budimpešti, pored duhana i cigareta, iza kojih je stajala snažna državna administracija, pažnju počinju da privlače i proizvodi iz domaćih radionica od metala i drveta, ali i domaća vina.

Zakonom o radnjama iz 1931. godine, po prvi put, od osnivanja zajedničke države, povezivanje i udruživanje privrednih subjekata uređeno je jedinstveno za cijelu državu. Zakonom su predviđena profesionalna udruženja, ali i obaveza udruživanja trgovaca i zanatlija u privredna udruženja koja se obrazuju posebno za trgovce i zanatlije za područja određena zakonom.

Tokom Drugog svjetskog rata, komore na ovim područjima, trpile su promjene uslovljene ratnim prilikama, ali su ipak opstale, što je omogućilo da se, po završetku rata, pokrene rad i započnu aktivnosti strukovnih udruženja i komora naslijeđenih na prostorima Jugoslavije. Novi propisi o poslovanju i organizovanju privrede i komora doneseni su 1946. godine, kada je, sa sjedištem u Beogradu, osnovana i Trgovinska komora za cijelu teritoriju FNRJ.

Zakonom o obrazovanju jedinstvenih privrednih komora iz 1962. godine prestaju sa radom granske komore i osnivaju se jedinstvene privredne komore, te se uspostavlja nova organizaciona struktura privrednih komora, a privrednim subjektima pruža mogućnost da bolje, efikasnije i potpunije ostvaruju svoje interese i prava.   U periodu od 1962. do 1979. godine, doneseno je više zakona o privrednim komorama, koji su praktično predstavljali usaglašavanje sa Ustavom i Zakonom o udruženom radu.

Krajem osamdesetih i početkom devedesetih vođena je rasprava i analiziran komorski sistem, a rezultat istih bio je donošenje novog Zakona o Privrednoj komori Jugoslavije, dok su tadašnje republike donijele nove republičke zakone.

U Bosni i Hercegovini, 1990. godine, donesen je novi Zakon o privrednim komorama, kao rezultat odstupanja od kursa samoupravnog sistema i ulazak u period tranzicije ka modelu tržišne privrede zasnovane na privatnom vlasništvu i kapital odnosima. Komore su kreirane po uzoru na komore Zapadne Evrope i zakonom definisane kao samostalne, stručno poslovne organizacije sa svojstvom pravnog lica čija je djelatnost usmjerena na razvijanje tržišne privrede, slobodnog preduzetništva i podsticanje konkurencije.

Privredna komora RS je formirana nastankom Republike Srpske i usvajanjem Zakona o Komori, 17. decembra 1992. godine, te konstituisana u junu 1993. godine. Navedenim zakonom, Privredna komora Srpske osnovana je kao samostalna stručno-poslovna organizacija sa sjedištem u Sarajevu. Pored postojećih komora u Banjaluci i Doboju, formiraju se i komore za područja Bijeljine, Sarajeva i Trebinja, te strukovna udruženja za pojedine privredne oblasti, koje zajedno sa Privrednom komorom Srpske čine jedinstven komorski sistem. Komora, kao servis privrede, svojim aktivnostim i vršenjem javnih ovlaštenja koja u to vrijeme obuhvataju usklađivanje redova vožnje, te izdavanje sertifikata koji prate robu u privrednim transakcijama, obezbjeđuje institucionalnu podršku privrednicima i utiče na kreiranje povoljnijih uslova poslovanja.

Komora mijenja sjedište iz Sarajeva u Banjaluku 1999. godine  i istovremeno radi na kadrovskom jačanju svojih kapaciteta, organizuje prvu raspodjelu detašmana za izvođenje radova u Njemačkoj, intenzivira odlazeće i dolazeće privredne misije, i to u Italiju, Kinu, Rusiju, a započinje i  sa učešćem u prvim inostranim projektima, među kojima su EUROCHAMBERS, PARTNERS, INWENT ILTIS. Sa ciljem povećanja konkurentnosti, edukacije i veće podrške domaćoj privredi, Komora u okviru projekata UNIDO, učestvuje u obezbjeđivanju prvih kredita Svjetske banke za privatni sektor, te izradi prvih biznis planova po modelu Svjetske banke.

Zakon o Privrednoj komori Srpske, izmjenjen je 2001. godine, čime je preciznije definisana Komora i njene članice, uveden je racionalniji način obračuna članarine prema ekonomskoj snazi članova Komore i ukinut je članski doprinos koji se obračunavao na bruto plate.

Pod pritiskom Svjetske banke, 2003. godine, Narodna skupština je izmijenila Zakon o Komori, čime se značajno mijenja njen status kao privredne asocijacije, uvođenjem principa dobrovoljnog članstva privrednih subjekata. Izmjene su bile rezultat preporuka tzv. Buldožer komisije, koju je u novembru 2002. godine, osnovao Visoki predstavnik za BiH Pedi Ešdaun, a kojima se u organizovanje privrednih asocijacija u BiH uvodi anglosaksonski model za razliku od tradicionalnog evrokontinentalnog pristupa, odnosno javno-pravnog modela komora, koji je u primjeni na ovim prostorima.

Proces reorganizacije Komore, održao je i učvrstio ovu instituciju i u uslovima dobrovoljnog članstva. Svoj rad i organizaciju, Komora unapređuje uvođenjem sistema kvaliteta, koji, kao uslugu, i danas pruža svojim članicama.

Već 2008. godine, stvoreni su uslovi za donošenje novog, savremenijeg propisa o komorskom organizovanju u Republici Srpskoj, zasnovanog na iskustvima evropskih zemalja – lidera u privrednom razvoju, kao što su Austrija, Njemačka, Francuska, Holandija i Italija.

Danas, Privredna komora Republike Srpske predstavlja značajnu i prepoznatljivu instituciju, koja zapošljava visokoobrazovan kadar. Služi kao servis privrede i zastupnik je interesa privrede pred organima vlasti, ne gubeći tendenciju daljeg unapređenja i modernizovanja, te afirmacije svoje uloge kao glasa privrede i institucije koja se zalaže za kreiranje povoljnijeg poslovnog ambijenta, promociju domaćih privrednih kapaciteta i približavanja standardima evropskog i svjetskog tržišta